Meerwaarde in...
verhalen

In Memoriam - Johan Klomp

Afgelopen zondag is na een moedig gedragen ziekte onze commissaris Johan Klomp overleden. Vanaf zijn aantreden in 2017 overzag en adviseerde Johan de organisatie op het gebied van financiën. Hij had het unieke vermogen om zijn inhoudelijke expertise en zijn rol als toezichthouder met een lichtvoetig gezag in te zetten. Als geen ander wist Johan wanneer achterover te leunen, en even rustig af te wachten tot ook het bestuur en de overige commissarissen inzagen welke kant het op moest. Evenzo wist hij scherp in te schatten wanneer zijn mening duidelijk naar voren diende te worden gebracht.

Johans kenmerkende humor en liefde voor het werk van Van Kooten en De Bie waren het smeermiddel waarmee hij niet alleen zijn eigen inbreng lardeerde, maar tegelijkertijd het gehele bestuur en de raad van commissarissen een spiegel voorhield. Goed bestuur en goed toezicht waren voor Johan niet alleen een kwestie van kennis en kunde, maar vooral ook van relativering. Relativering van je eigen kennis en kwaliteiten, relativering van wat je kunt beheersen, en relativering van wat je kunt voorzien. Dankzij Johan werden wij betere bestuurders en betere commissarissen. 

En voor iedereen die dat nog niet is, nog één keer de uitleg hoe dat nou moet, directeur en commissaris zijn. 

De lunch

'Het was mijn eerste werkdag. Mijn man, Stephan, zei: ‘Succes vandaag! Let op hoe ze lunchen, dat zegt wat over de organisatie!’ Toen het 12 uur was, ging iedereen in de ‘woonkamer’ zitten. De één met een pakje crackers, de ander met een hele ‘koffer’ vol eten. Maar allemaal ontspannen, gezellig kletsend en op elkaar gericht. En dat wel 3 kwartier lang. Snel achter je computer een boterham wegdrukken was er niet bij. Ik werd er rustig en blij van, ik hoorde er vanaf de eerste dag bij. Wat een verbondenheid daar, het was bijna niet mogelijk om niet gezien te worden. Dat beloofde wat!'

Out-of-the-box

“Wat ik zo fijn vind aan Onder de Bomen? Dat ze vooruitstrevend zijn, altijd bereid om out-of-the-box te denken. Bij hen staat niet het zorgproduct of -pakket centraal, maar de cliënt. Ze passen de zorg vervolgens op de cliënt(en) aan en niet andersom. Een mooi voorbeeld is het ‘Gesteund Wonen voor Gezinnen’, waarmee Onder de Bomen erin slaagt om gezinnen bij elkaar te houden, in de wetenschap dat zorg altijd in de buurt is. En: ze zeggen altijd ja. Ook als ze het zelf even niet weten, pakken ze de handschoen op en komen ze uiteindelijk toch met een passend antwoord op de zorgvraag.”

Iedereen is anders

“Mijn begeleiders dachten vanaf dag één mee over welke vorm van dagbesteding bij mij past. Het is de keuken geworden van Mijn Werkplek. Daar ben ik helemaal in mijn element. De groep bedenkt wat we gaan eten; ik voer het uit, meestal samen met één of twee anderen. De begeleiders staan op zo’n moment vaak in de werk­plaats en dat is prima, wij redden het wel. Soms voel ik me net zélf een begeleider, bijvoorbeeld als ik anderen help. Dat maakt het werken extra leuk, dat iedereen anders is. Iedereen vindt hier een activiteit die goed bij hem of haar past.”